ហែង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស. ( គុ. ) ស្ងួត​ខ្លាំង, ស្ងួត​ក្រៀម​ខ្លាំង : ស្ងួត​ហែង ។ ក្បាល​ហែង ក្បាល​ដែល​មាន​សក់​ស្តើង​រ៉ុយ​ៗ (ព. ព.) ។ ហែង​ហួត ឬ ហួត​ហែង (ម. ព. ហួត) ។