ហៃ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ. ( អា. និ. ) ម្នាល, នែ : កុម្ភណ្ឌ​ផ្តាំ​ទេពី ថា​ហៃ​កែវ​ៗ​កល្យាណ បង​ទៅ​យូរ​ប៉ុន្មាន ទន់​ទាប​តិច​បង​យាត្រា (សាស្រ្តា​ស័ង្ខសិល្បជ័យ) ។

យ. ( គុ. ឬ កិ. វិ. ) (Hay) ដែល​រហ័ស​ខាង..., ប៉ិន​តែ​ខាង...; ដែល​ច្រើន​ខាង..., ដែល​ចេះ​តែ​ឬ​ច្រើន​តែ : មនុស្ស​ហៃ​ឈ្លោះ, ហៃ​ខឹង, ហៃ​ថា​ឲ្យ​គេ; ហៃ​ធ្វើ​ការ, ហៃ​ខាង​អួត ។