អកតវេទី

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អៈកៈតៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (អក្ឫតវេទិន៑) អ្នក​ដែល​មិន​តប​ឬ​មិន​គិត​នឹង​តប​ឧបការ​គុណ​គេ; បើ​ស្ត្រី​ជា អកតវេទិនី ។ ព. ផ្ទ. កតវេទី, កតវេទិនី ។