អកប្បិយ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អៈក័ប-ប៉ិ យ៉ៈ បា. សំ. ( គុ. ) (អកប្បិយ; អកល្បិយ) ដែល​មិន​គួរ, មិន​ត្រូវ​ទំនង, មិន​សម​ដល់​ការ; ដែល​មាន​បញ្ញត្តិ​ហាម : របស់​អកប្បិយៈ ។ ព. ផ្ទ. កប្បិយ ឬ --យៈ ។ អកប្បិយ​បរិក្ខារ បរិក្ខារ​ដែល​មិន​គួរ​ប្រើ​ប្រាស់; បរិក្ខារ​ដែល​មាន​ពុទ្ធប្បញ្ញត្តិ​ហាម​មិន​ឲ្យ​បព្វជិត​ពុទ្ធ​សាសនិក​ប្រើ​ប្រាស់ ។ អកប្បិយ​ភណ្ឌ របស់​ជា​អកប្បិយៈ ។ អកប្បិយ​ភោជន ភោជន​ដែល​មិន​គួរ​បរិភោគ ។ អកប្បិយ​មំសៈ ឬ --មំសំ (--មុ័ង-សៈ ឬ --មុ័ង-ស័ង) សាច់​ដែល​មិន​គួរ​បរិភោគ (យ៉ាង​ដូច​សាច់​ដំរី, សេះ, ពស់, ខ្លា​ជាដើម ដែល​ព្រះ​សព្វញ្ញុ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​ហាម​មិន​ឲ្យ​បព្វជិត​ឆាន់) ។ អកប្បិយ​វត្ថុ វត្ថុ​ជា​អកប្បិយៈ គឺ​អ្វី​ៗ​ដែល​មាន​បញ្ញត្តិ​ហាម​មិន​ឲ្យ​ប្រើ​ប្រាស់​ឬ​មិន​ឲ្យ​បរិភោគ ។ អកប្បិយ​វោហារ សម្ដី​ដែល​មិន​គួរ​និយាយ; សម្ដី​ដែល​សមណៈ​មិន​ត្រូវ​និយាយ ។ល។ --យៈ