អង្គឺ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព. បុ. ( និ. ) មិន​គឺ, មិន​មែន, មិន​មែន​ជា, ពុំ​មែន​ជា; មិន​ដែល, ពុំ​ដែល : អង្គឺ​ខ្ញុំ​ទេ មិន​មែន​ខ្ញុំ​ទេ; អង្គឺ​សត្វ​អង្គឺ​បុគ្គល ពុំ​មែន​ជា​សត្វ​ពុំ​មែន​ជា​បុគ្គល ។ អង្គឺ​ក្តី ពុំ​មែន​ជា​ដំណើរ, មិន​មែន​ជា​ហេតុ ។ អង្គឺ​មាន ពុំ​ដែល​មាន, មិន​ដែល​សោះ, ទេ​សោះ ។ ប្រើ​ពាក្យ ឥត ពី​ខាង​ដើម​ផង​ក៏​មាន (សេចក្ដី​នៅ​ជា​បដិសេធ​ដូច​ដែល) : ឥត​អង្គឺ​មាន ឥត​ដែល​មាន, ទេ​សោះ (ច្រើន​តែ​ប្រើ​ពាក្យ ក៏ ផ្សំ​ពី​ខាង​ដើម) : ខ្ញុំ​នឹង​ដែល​បាន​ឃើញ​របស់​នោះ សូម្បី​តែ​ម្តង​ក៏​ឥត​អង្គឺ​មាន ។