អត្ថិភាព

ដោយWiktionary

អ័ត-ថិ-ភាប បា.; សំ. ( ន. ) (អត្ថិភាវ; អស្តិភាវ) ភាវៈ​មាន, ភាព​នៃ​អ្វី​ៗ​ដែល​មាន, ការ​មាន : កាល​ពី​ដើម គាត់​ធ្លាក់​ចុះ​ក្នុង​នត្ថិភាព, ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ គាត់​បាន​ចូល​ក្នុង​អត្ថិភាព​ហើយ ។ ព. ផ្ទ. នត្ថិភាព ។ ព. កា. ថា : រី​នត្ថិភាព បាន​សាប​រលាប រលាយ​បាត់​ទៅ ទើប​អត្ថិភាព បាន​ជ្រាប​ចូល​ជ្រៅ ពី​ថ្ងៃ​នេះ​ទៅ នឹង​រីក​មុខ​មាត់ ។ អត្ថិភាព​កើត ចាក​ដើម​កំណើត គឺ​ការ​នឿយ​ហត់ ព្យាយាម​រឹងប៉ឹង ខំ​ប្រឹង​ខំ​អត់ ធ្វើ​អ្វី​ប្រាកដ- ជា​ធ្វើ​នោះ​មែន ។

  1. ភាពមានពិតជាក់ស្ដែងដែលមិនមែនជាការស្រមៃឬប្រឌិត។