អម្ពិល

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

បា.; សំ. ( គុ. ) (អម្ពល, អម្ល, អាម្ល) ជូរ; រស​ជូរ ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា ន. ហៅ​ឈើ​ពួក​មួយ​ មាន​ដើម​ធំ​សាច់​ស្វិត ស្លឹក​ល្អិត​ៗ​មាន​រស​ជូរ, ផ្លែ​វែង​ៗ ផ្លែ​មួយ​ៗ ហៅ​ថា មួយ​កួរ, ខ្លះ​មាន​រស​ជូរ, សម្រាប់​ប្រើ​ជា​ម្ជូរ, ខ្លះ​មាន​រស​ផ្អែម​លាយ​ជូរ​បន្តិច​ៗ​សម្រាប់​ប្រើ​ជា​បង្អែម​ក៏​បាន; ស្លឹក​ខ្ចី​និង​ផ្កា​ប្រើ​ជា​បន្លែ​ស្ល​បាន ។ អម្ពិល​មាន​ឈ្មោះ ៣ ប្រភេទ​គឺ អម្ពិល​ក្តារ ផ្លែ​ធំ​ៗ​សំប៉ែត​ៗ​មាន​រស​ជូរ​ច្រើន; អម្ពិល​ក្តាម ឬ អម្ពិល​អាចម៍​ឆ្មា ផ្លែ​តូច​ៗ​មូល​ៗ​ច្រើន​តែ​មាន​រស​ជូរ​អែម​ល្មម​ឆ្ងាញ់; អម្ពិល​ផ្អែម ច្រើន​តែ​មាន​ផ្លែ​តូច​ៗ មាន​រស​ផ្អែម​លាយ​ជូរ​បន្តិចបន្តួច។ អម្ពិល​ទាំង ៣ ប្រភេទ​នេះ​មាន​ដើម​និង​ស្លឹក​តែ​បែប​មួយ ផ្សេង​គ្នា​តែ​សណ្ឋាន​ផ្លែ​និង​រស​ជាតិ​ផ្លែ, ជា​ឈើ​ងាយ​កើត, រស់​នៅ​បាន​យូរ​អង្វែង​ឆ្នាំ, ជា​ឈើ​មាន​ប្រយោជន៍​ដ៏​សំខាន់​មួយ​យ៉ាង​ក្នុង​កម្ពុជ​រដ្ឋ, គួរ​ឧស្សាហ៍​ដាំ​នៅ​ទី​ដី​ដែល​មាន​ទំនង​គួរ​ដាំ​បាន ដូច​យ៉ាង​ក្បែរ​ចញ្ចើម​ថ្នល់​ជាដើម : ឆ្នាំ​នេះ​អម្ពិល​មាន​តម្លែ មួយ​ហាប ២៥ រៀល។ អំពិល