អាយ័ត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

--យ៉ាត់ សំ. បា. ( កិ. ) (អាយត្ត “ដែល​ពឹង​ផ្អែក​លើ​អ្នក​ដទៃ, ដែល​ឥត​អំណាច​លើ​ខ្លួន; បរាធីន ឬ អញ្ញាធីន, អនត្តាធីន”) បញ្ញត្ត, ហាម​ដោយ​ដាច់​ខាត, ដាក់​អាជ្ញា​ឬ​ដាក់​កំហិត​យ៉ាង​តឹងតែង, ប្រិត​យ៉ាង​តឹង : អាយ័ត​ពុំ​ឲ្យ​ទៅ​មក​ទៀត ។ ហាម​ឬ​ដាក់​កំហិត​យ៉ាង​ដាច់​ខាត​ចំពោះ​អ្នក​កាន់​កាប់​ឬ​អ្នក​គ្រប់គ្រង : អាយ័ត​ពុំ​ឲ្យ​ប្រហែស​ធ្វេស​បណ្តោយ​គោ​ឲ្យ​ស៊ី​ស្មៅ​ក្នុង​ទី​នោះ​ទៀត ។ ប្រើ​ជា គុ. ក៏​មាន : មនុស្ស​អាយ័ត​គេ (ព. ម.) មនុស្ស​កញ្ជះ​គេ (សរសេរ​ជា អាយ៉ាត់ តាម​ទម្លាប់​ក៏​បាន) ។