អាវុធ

ដោយWiktionary

--វុត បា.; សំ. ( ន. ) (អាយុធ) គ្រឿង​ប្រហារ​ឬ​គ្រឿង​ចម្បាំង​ផ្សេង​ៗ ដែល​ទីទៃ​ពី​សស្រ្តា : ធ្នូ, ស្នា, កាំភ្លើង,... ហៅ​ថា អាវុធ; ដាវ, លំពែង, ផ្គាក់,... ហៅ​ថា សស្រ្តា ។ (ព. កា.) : ទាហាន​មោះមុត ដែល​មាន​អាវុធ ជាប់​នៅ​ក្នុង​ដៃ កាល​បើ​បាន​ចួប ចោរ​កាច​ចង្រៃ មិន​សូវ​សំចៃ ច្រើន​តែ​គំរាម ។ ព្រោះ​មាន​អាវុធ សម្រាប់​ប្រយុទ្ធ ពុំ​ដែល​ទីមទាម ប្រទះ​សត្រូវ ច្រើន​ត​ទល់​ភ្លាម ស៊ូ​ប្តូរ​សាច់​ឈាម ពុំ​ដែល​រួញរា ។ ការពារ​ប្រទេស ពុំ​ដែល​មាន​ធ្វេស គួរ​រាស្រ្ត​ប្រជា ជួយ​ឧបត្ថម្ភ គាំទ្រ​យោធា ដោយ​ក្តី​ស្នេហា ស្រឡាញ់​ទាហាន ។ បើ​រៀង​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ដើម​សព្ទ​ដទៃ អ. ថ. --ធៈ, ដូច​ជា អាវុធ​ករ អ្នក​ធ្វើ​អាវុធ, ជាង​ធ្វើ​អាវុធ ។ អាវុធ​កោដ្ឋាគារ, អាវុធាគារ ឬ អាយុធ​គ្រឹះ, អាយុធាគារ ឃ្លាំង​អាវុធ ឬ​ឃ្លាំង​ដាក់​គ្រឿង​សស្រ្តាវុធ។ អាវុធ​យុទ្ធភណ្ឌ (--វុត-យុត-ធៈភាន់) គ្រឿង​អាវុធ​និង​ភណ្ឌៈ​សម្រាប់​ចម្បាំង ។ អាវុធ​សន្និច្ច័យ ការ​សន្សំ​អាវុធ​ទុក​ឬ​ការ​សាង​គ្រឿង​សស្រ្តាវុធ​ទុក (បម្រុង​ការពារ​ប្រទេស) : ធ្វើ​អាវុធ​សន្និច្ច័យ ។ អាវុធ​សាលា សាលា​រៀន​ធ្វើ​អាវុធ​ឬ​រោង​ធ្វើ​គ្រឿង​សស្រ្តាវុធ ។ អាវុធ​ហត្ថ (--ធៈ--) អ្នក​កាន់​អាវុធ; ទាហាន​ដែល​មាន​អាវុធ​ក្នុង​ដៃ គឺ​សេនា​ទាហាន​ពួក​មួយ​ដែល​ប្រដាប់​ដោយ​អាវុធ ជា​អ្នក​ដើរ​ត្រួតត្រា​ការពារ​និង​រក្សា​សេចក្ដី​សុខ​សាន្ត​ក្នុង​ស្រុក : ពួក​អាវុធ​ហត្ថ​បាន​ប្រតិបត្តិ​ការ​យ៉ាង​ម៉ឺងម៉ាត់ (ហៅ ខ្មាន់​អាវុធ ក៏​បាន) ។ល។ (ម. ព. សស្រ្ត ផង) ។