អុជ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អុច បា.; សំ. ( កិ. ) (ឧជ្ជល; ឧជ្វល “ឆេះ​ទ្រលោម; ភ្លឺ​រុងរឿង, ភ្លឺ​សន្ធោ, ភ្លឺ​សន្ធោ​សន្ធៅ”, ខ្មែរ​លុប​ជើង ជ ឬ ជើង វ និង​តួ ល ទុក​ត្រឹម​តែ ឧជ ប្រើ​ជា អុជ) ដុត​ឲ្យ​ឆេះ​មាន​អណ្ដាត​ភ្លើង​ឡើង : អុជ​ចង្កៀង (ធ្លាប់​សរសេរ​ជា អុច មក​យូរ​ហើយ ប្រើ​តាម​ទម្លាប់​នោះ​ក៏​បាន) ។ ទោះ​បី​ដុត​មិន​មាន​អណ្ដាត​ភ្លើង​ក៏​ហៅ អុជ បាន​ខ្លះ​ដែរ : អុជ​បី​ប៉ុយ ឬ អុជ​បី​រណ្ដៅ ដាក់​ប៉ុយ​ទន្សែ​ជាដើម​លើ​ស្បែក (មនុស្ស) បី​អន្លើ, ត្រង់​កន្លែង​ដែល​ត្រូវ​ដាក់​ហើយ​ដុត​ឲ្យ​ឆេះ​ប៉ុយ​ទាំង​បី​នោះ ដើម្បី​ឲ្យ​ជា​រោគ​សរសៃ (តាម​ទម្លាប់​ខ្មែរ​ខ្លះ​ដែល​ធ្លាប់​ប្រើ) ។ អុជ​ជ័រ ដុត​រណ្ដៅ​ជ័រ... ដើម្បី​ឲ្យ​ចេញ​ជ័រ​ថ្លា ។ ព. ប្រ. ញុះ​ឬ​ញុះញង់​ឲ្យ​ក្ដៅ​ចិត្ត : អុជ​ឲ្យ​ឈ្លោះ​គ្នា (និយាយ​ថា ដុត ក៏​បាន)។ នាំ​អុជ​នាំ​អាល នាំ​បណ្តាល​ឬ​នាំ​ញុះញង់​ឲ្យ​ក្ដៅ​ចិត្ត (ម. ព. អុជអាល ផង) ។