អំបិល

ដោយWiktionary

( ន. ) វត្ថុ​រឹង​ស្រួយ មាន​រស​ប្រៃ, បុក​ឬ​កិន​ឲ្យ​ខ្ទេច​ល្អិត​ម៉ដ្ឋ​បាន​ដោយ​ងាយ, អាច​រលាយ​ទៅ​ជា​ទឹក​បាន, សម្រាប់​ប្រើ​ជា​គ្រឿង​ផ្សំ​យក​រស​ប្រៃ, មាន​ឈ្មោះ​ផ្សេង​ៗ​តាម​សញ្ជាតិ​និង​បែប​ភាព : អំបិល​ដុំ, អំបិល​ស, អំបិល​សិន្ធៅវ៍... ។ ឥត​អំបិល (ព. ប្រ.) ឥត​អំណាច; បង់​កម្លាំង​ទទេ, អសារ​ឥត​ការ, ឥត​ប្រយោជន៍ : ធ្វើ​ការ​ឥត​អំបិល, នឿយ​ហត់​ឥត​អំបិល ។