ឧក្កដ្ឋិ​សព្ទ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុក-ក័ត-ឋិស័ប បា. និង សំ. ក្ល.; បា.; សំ. ( ន. ) (ឧក្កដិ្ឋសទ្ទ; ឧត្ក្ឫឞ្តិ + ឝព្ទ “សំឡេង​ខ្ពស់​គ្រលួច​ឡើង​លើ”) សូរ​ហ៊ោ : មហា​ជន​មាន​សេចក្ដី​អស្ចារ្យ​ខ្លាំង​ក៏​ធ្វើ​ឧក្កដ្ឋិ​សព្ទ​ជា​ឯកប្បហារ ។ (ព. កា.) : ឧក្កដ្ឋិ​សព្ទ លាន់​ឮ​អឺងអាប់ តើ​មាន​ការណ៍​អ្វី សូរ​ស័ព្ទ​ចម្លែក ជ្រែក​សោតិន្រ្ទីយ៍ គួរ​គ្នា​យើង​ម្នី-ម្នា​រត់​ទៅ​មើល ។ ចាស់​ព្រឹទ្ធាចារ្យ ប្រាប់​ថា​ឥត​ការណ៍ ប្លែក​ទេ​កុំ​ផ្អើល ពួក​ក្មេង​លេង​ឈូង​ ទេ​តើ​កុំ​ព្រើស ឲ្យ​រត់​ទៅ​មើល​វា​លេង​ត្រង់​ណា ?