ឧច្ច

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុច-ចៈ សំ. បា. ( គុ. ) ខ្ពស់; គ្រលួច, ឧត្ដម ។ ឧច្ច​កុល ឬ--កូល ត្រកូល​ខ្ពស់, ត្រកូល​ឧត្ដម ។ ឧច្ច​គិរី ឬ--បព៌ត ភ្នំ​ខ្ពស់ ។ ឧច្ច​គោត្ត ឬ --គោត្រ គោត្រ​ខ្ពស់, គោត្រ​ឧត្ដម ឬ​ឧត្ដម​គោត្រ ។ ឧច្ច​គ្រឹះ ឬ --គ្រឹហា ផ្ទះ​ខ្ពស់ ។ ឧច្ច​ព្រឹក្ស ដើម​ឈើ​ខ្ពស់ ។ ឧច្ច​វ័ន ព្រៃ​ស្រោង ។ ឧច្ច​សព្ទ ឬ ឧច្ចា​សព្ទ សូរ​ស្រែក​ខ្លាំង; សូរ​ហ៊ោ ។ ឧច្ចាសនៈ ឬ ឧច្ចាសន៍ អាសនៈ​ខ្ពស់ (និយាយ​ក្លាយ​ជា ឱច្ចាសន៍ ក៏​មាន, អ. ថ. ឱច-ចាស ឬ ឱចាស, ច្រើន​ប្រើ​ជា កិ. វិ. ឬ គុ. សំដៅ​សេចក្ដី​ថា “ខ្ពស់, ខ្ពស់​ជាង” : កូន, ឯង​កុំ​អង្គុយ​ឱច្ចាសន៍​លើ​ចាស់​ទុំ !, ទី​ឱច្ចាសន៍) ។ ឧច្ច​សយនៈ ឬ ឧច្ចាសយនៈ ទី​ដេក​ខ្ពស់ (ប្រើ​ជា ឧច្ច​សយនា ឬ ឧច្ចាសយនា ក៏​បាន) ។ ឧច្ចាសយនៈ (ព. ពុ.) ឈ្មោះ​សិក្ខាបទ​ទី ៨ នៃ​អដ្ឋង្គិក​សីល​ឬ​ឈ្មោះ​សិក្ខាបទ​ទី ៩ នៃ​សីល​ដប់ (ហៅ​ឲ្យ​ពេញ​ថា ឧច្ចាសយន​មហា​សយនៈ) មាន​ការ​វៀរ​ទី​ដេក​ដ៏​ខ្ពស់​ដ៏​ប្រសើរ​ដែល​ទាស់​នឹង​បញ្ញត្តិ (ហៅ​កាត់​ខ្លី​ត្រឹមតែ ឧច្ចា ក៏​បាន : សីល​ឧច្ចា) ។ល។