ឧណ្ហ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុន-ហៈ បា.; សំ. ( គុ. ) (ឧ ឞ្ណ) ក្ដៅ ។ ព. ផ្ទ. សីត ឬ សីតល ។ (ខ្មែរ អ. ថ. អ៊ុន) សំដៅ​សេចក្ដី​ថា “ក្ដៅ​បន្តិច​ៗ, ក្ដៅ​សង្អន់​ៗ” : ទឹក​ក្ដៅ​ឧណ្ហ​ៗ (ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​ច្រឡំ, សរសេរ​ជា ឧណ្ហ៍ ក៏​បាន : ក្ដៅ​ឧណ្ហ៍​ៗ) ។ ឧណ្ហ​កាល ឬ --សម័យ កាល​ឬ​សម័យ​ក្ដៅ, រដូវ​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហ​ចិត្ត ឬ--ហទ័យ ចិត្ត​ក្ដៅ, ចិត្ត​រហេវរហាវ; ចិត្ត​កំពុង​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហ៍​ចិត្ត កក់​ក្ដៅ​ក្នុង​ចិត្ត, នឹក​សង្ឃឹម ។ ឧណ្ហដ្ឋាន ទី​ឬ​កន្លែង​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហប្បទេស ប្រទេស​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហ​ភ័យ ការ​ខ្លាច​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហ​ភាព ភាវៈ​ក្ដៅ, កម្ដៅ ។ ឧណ្ហ​ភិត (បា. --ភីត) អ្នក​ខ្លាច​ក្ដៅ, អ្នក​ដែល​ចាញ់​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហ​មាត្រ ប្រដាប់​សម្រាប់​ស្ទង់​មើល​ធាតុ​អាកាស ដើម្បី​ឲ្យ​ដឹង​ក្ដៅ​ត្រជាក់; កែវ​ស្ទង់​របស់​ពេទ្យ​សម្រាប់​ស្ទង់​មើល​នូវ​អាការ​ក្ដៅ​ត្រជាក់​ក្នុង​រូប​កាយ​អ្នក​ជំងឺ ។ ឧណ្ហ​រង្សី (បា. --រំសិ) ព្រះ​អាទិត្យ។ ឧណ្ហ​រោគ ឬ ឧណ្ហាពាធ ជំងឺ​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហ​វាត ខ្យល់​ដែល​បក់​ដោយ​ទាំង​ចំហាយ​ក្ដៅ​មក​ផង ។ ឧណ្ហ​វេលា វេលា​ក្ដៅ, ពេល​កំពុង​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហាការ អាការ​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហាលុ ដែល​មាន​ក្ដៅ​ច្រើន; ប្រទេស​ដែល​មាន​ក្ដៅ​ច្រើន : ប្រទេស​ឧណ្ហាលុ ; មនុស្ស​ចាញ់​ក្ដៅ; ដែល​ចាញ់​ក្ដៅ ។ ឧណ្ហោទក (អ៊ុន-ហោទៈកៈ ឬ --ទក់; បា. <ឧណ្ហ + ឧទក “ទឹក”) ទឹក​ក្ដៅ (ព. ផ្ទ. សីតោទក) ។ល។