ឧត្បាត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុត-ត្បាត សំ. ឬ បា. ( ន. ) ហេតុ​ឬ​ភាព​អាក្រក់​ដែល​បណ្ដាល​កើត​ឡើង​ខុស​ពី​ធម្មតា; ផ្នូល​នៃ​គ្រោះ​កាច, នៃ​ហេតុ​អាក្រក់; អាភេទ; ចង្រៃ : កើត​ឧត្បាត​ក្នុង​ស្រុក ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា គុ. ផង​ក៏​មាន : សត្វ​ឧត្បាត, មនុស្ស​ឧត្បាត, សម្ដី​ឧត្បាត សត្វ, មនុស្ស, សម្ដី​ដែល​ជា​អាភេទ​ឬ​ជា​ផ្នូល, ជា​ចង្រៃ (ដូច​ជា​គោ​មាន​ជើង ៥, មនុស្ស​ត្រងិល​ដៃ​ទាំង​ពីរ គឺ​គ្មាន​ដៃ​ទាំង​ពីរ​ពី​កំណើត, សម្ដី​ពួក​ក្មេង​ដែល​បណ្ដាល​ជា​ផ្នូល​អាក្រក់ ជាដើម) ។ ព. កា. បញ្ជាក់​ពី ឧត្បាត ថា : ពុទ្ធ​សាសនា មាន​ន័យ​ចែង​ថា ឧត្បាត​ចង្រៃ កើត​មាន​ព្រោះ​កម្ម ដែល​ពុំ​ប្រពៃ ឥត​មាន​ហេតុ​អ្វី​ក្រៅ​ពី​កម្ម​ឡើយ ។ កម្ម​ចាស់​ឬ​ថ្មី ជា​កម្ម​អប្រីយ៍ ដែល​សត្វ​ធ្វើ​ហើយ​កម្ម​នោះ​ផ្តល់​ផល- ឲ្យ​ពុំ​កន្តើយ កម្ម​នោះ​អស់​ហើយ ក៏​លែង​ផ្តល់​ផល ។ ឧប្បាត