ឧបដ្ឋាក

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុបុ័ត-ឋាក បា.; សំ. ( ន. ) (ឧបស្ថាយិន៑) អ្នក​នៅ​ជិត​ឲ្យ​ហៅ​ប្រើ, អ្នក​នៅ​បង្ហាញ​មុខ​ឲ្យ​ប្រើ​ប្រាស់, អ្នក​បម្រើ; អ្នក​គាល់​បម្រើ; កូន​ក្មួយ : នៅ​ធ្វើ​ជា ឧបដ្ឋាក​ចៅហ្វាយ​នាយ ។ ភិក្ខុ​ជា​ឧបដ្ឋាក​គ្រូ ភិក្ខុ​ជា​អ្នក​បម្រើ​ព្រះ​ថេរៈ​ជា​គ្រូ ។ អ្នក​ទំនុក​បម្រុង, អ្នក​ផ្គត់ផ្គង, អ្នក​ផ្គង់​ចតុប្បច្ច័យ​ឬ​ផ្គង់​ចង្ហាន់ (ព. ពុ.) ញោម​ឧបដ្ឋាក ឧបាសក​ឬ​ទាយក​ជា​អ្នក​ផ្គត់ផ្គង់​បព្វជិត (បើ​ស្ត្រី​ជា ឧបដ្ឋាយិកា) ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា កិ. ក៏​មាន “បម្រើ” : បង​អញ្ជើញ​ចុះ ! ខ្ញុំ​នៅ​ឧបដ្ឋាក​ម៉ែ ។ ប្រើ​រៀង​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ចុង​សព្ទ​ដទៃ, ដូច​ជា​ គិលានុបដ្ឋាក អ្នក​បម្រើ​ជំងឺ, អ្នក​ថែទាំ​ទ្រាំ​មនុស្ស​ឈឺ (បើ​ស្ត្រី​ជា គិលានុបដ្ឋាយិកា; បារ. Infirmier, Infirmière) ។ ចុល្លុបដ្ឋាក ឬ ចូឡុបដ្ឋាក អ្នក​បម្រើ​បម្រាស់, កូន​ក្មួយ​អ្នក​បង្ហាញ​មុខ​ឬ​អ្នក​ដើរ​តាម​ឲ្យ​ប្រើ​ប្រាស់​តាម​ការ ។ ពុទ្ធុបដ្ឋាក អ្នក​បម្រើ​ព្រះ​ពុទ្ធ : ព្រះ​មហា​អានន្ទ​ជា​ពុទ្ធុបដ្ឋាក ។ មាតុបដ្ឋាក បុត្រ​អ្នក​បម្រើ​ឬ​អ្នក​ផ្គត់ផ្គង់​មាតា (បើ​បុត្រី​ជា មាតុបដ្ឋាយិកា) ។ រាជុបដ្ឋាក អ្នក​គាល់​បម្រើ​ព្រះ​រាជា (បើ​ស្ត្រី​ជា រាជុបដ្ឋាយិកា (ប្រើ​ជា រាជូ-- ក៏​បាន) ។ល។