ឧបបាតិក

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុប៉ៈប៉ាតិកៈ បា. ( ន. ) ដែល​កើត​ឯង; សត្វ​ដែល​ចាប់​កំណើត​ឯង​ៗ : កំណើត​ឧបបាតិក (ហៅ ឧបបាតិក​ជាតិ ឬ ឧបបាតិក​កំណើត ក៏​បាន) ។ ឧបបាតិក​សត្ត ឬ ឱប-- សត្វ​ដែល​ឧប្បត្តិក​កើត​ឯង ដោយ​អំណាច​កម្លាំង​កុសល​ឬ​អកុសល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត (ឥត​មាតា​បិតា, ឥត​មេ​ឥត​បា) : ទេវតា​ពួក​ខ្លះ​និង​សត្វ​នរក​ជាដើម​ជា​ឧបបាតិក​សត្ត ។ ឱបបាតិក