ឧបសម្ប័ទ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុប៉ៈសំប័ត សំ. បា. ( ន. ) (ឧបសម្បទា, ឬ សំ. ឧបសម្បទ៑ ក៏​មាន​ខ្លះ) ការ​ដល់​នូវ​ភាព​ជា​ភិក្ខុ ឬ​ការ​បាន​ជា​ភិក្ខុ​ភាព គឺ​ការ​បួស​ជា​ភិក្ខុ ឬ​ការ​បំបួស​សាមណេរ​ឲ្យ​បាន​ជា​ភិក្ខុ (ដោយ​ញត្តិ​ចតុត្ថកម្ម​វាចា​តាម​លក្ខណប្បញ្ញត្តិ​ក្នុង​វិន័យ​ពុទ្ធ​សាសនា) : បាន​ឧបសម្ប័ទ សម្រេច​ឧបសម្បទា​នៅ​វេលា... ។ ឧបសម្ប័ទ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា កិ. ឬ គុ. ក៏​មាន​ខ្លះ “បួស​ភិក្ខុ, បំបួស​ភិក្ខុ” : ទៅ​បុណ្យ​ឧបសម្ប័ទ​នាគ... ។ ឧបសម្បទន្តេវាសិក សិស្ស​សូត្រ (ម. ព. អន្តេវាសិក) ។ ឧបសម្បទា​កម្ម ការ​បំបួស​សាមណេរ​ឲ្យ​បាន​ជា​ភិក្ខុ​ភាព ។ ឧបសម្បទាចារ្យ លោក​គ្រូ​សូត្រ (ម. ព. អាចារ្យ) ។ ឧបសម្បទា​បេក្ខ, --បេក្ស ឬ--បេក្ខៈ (--ប៉េក--) សាមណេរ​អ្នក​សូម​ឧបសម្បទា (នាគ​អ្នក​សូម​ផ្នួស​ជា​ភិក្ខុ) : មាន​ឧសម្បទា​បេក្ខៈ ៤ រូប ។ល។ ឧបសម្បទា