ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អូវ ( ន. ) ពាក្យ​ប្រើ​កាត់​ខ្លី​ជា​ឧត្ដរ​លោប មក​ពី​ពាក្យ ឪពុក សម្រាប់​សាធារណ​ជន​ហៅ បិតា របស់​ខ្លួន​ដោយ​សេចក្ដី​ស្មោះ​ស្មើ : អញ្ជើញ​ឪ​ពិសា​ទៅ ទាន់​ក្ដៅ​ៗ ! ។ ខ្មែរ​សម័យ​ពី​ដើម ហៅ​មា​បង្កើត ឬ​មា​ឆ្ងាយ​ថា ឪ ដែរ​ក៏​មាន, សម័យ​សព្វ​ថ្ងៃ​ក៏​នៅ​មាន​ប្រើ​ខ្លះ ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ ប្រើ​ពាក្យ ឪ ដោយ​យក​សក់​ឬ​កន្ទុយ វ មក​ដាក់​ពី​លើ ឧ មិន​ប្រើ​ជា ឧវ, ទាំង ឧក និង ឱយ ក៏​ប្រើ​ជា ឧ៊ ឱ្យ ដែរ, សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​យើង​ក៏​នៅ​តែ​ប្រើ ឳ និង ឱ្យ តាម​បែប​បុរាណ​នោះ​ដែរ​យើង​កែ​តែ ឧ៊ ជា ឧក ប៉ុណ្ណោះ (ម. ព. ឪ តាម​លំដាប់​ទៅ និង​ពាក្យ​ ឧក, ឱ្យ ផង) ។