ឱប

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) យក​ដៃ​ទាំង​ពីរ​ព័ទ្ធ​រួប​ចូល​ដិត​ដល់​ទ្រូង; ដេក​គង​ដៃ​ម្ខាង​ទៅ​លើ​អ្វី​ៗ ទាញ​រឹត​ចូល​ដិត​ដល់​ទ្រូង : ឈរ​ឱប​សសរ, ដេក​ឱប​បង្វេច ។ រ. ស. ថា ទ្រង់​ព្រះ​អាលិង្គនៈ (ទ្រង់​ឱប) ។ ឱប​ក្បាល​ជង្គង់ យក​ដៃ​ទាំង​ពីរ​រួប​ព័ទ្ធ​រឹត​ក្បាល​ជង្គង់​របស់​ខ្លួន : អង្គុយ​ឱប​ក្បាល​ជង្គង់ ។ ឱប​ក្រសោប (ព. ប្រ.) គ្រប់គ្រង​រក្សា​ទុក : យក​មនុស្ស​ខូច​មក​ឱប​ក្រសោប​ទុក​ឲ្យ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ ។ ឱប​គំរង់ (ព. ប្រ.) មិន​លះ​អំពើ​អាក្រក់​ចោល; រាប់​រក​កាន់​ជើង​មនុស្ស​អាក្រក់ ។ ឱប​ដៃ យក​ដៃ​ទាំង​ពីរ​រួប​គ្នា​ផ្ទាប់​នឹង​ទ្រូង​របស់​ខ្លួន : ឈរ​ឱប​ដៃ ។ ឱប​ដៃ​ឱប​ជើង (ព. ប្រ.) សុំ​ពឹង​ផ្អែក​ឬ​ជ្រកកោន​ដោយ​ទទូច​មិន​លែង​ឬ​មិន​ព្រម​ទៅ​ណា ។ ឱប​រឹត ឱប​ផង​រឹត​ផង, ឱប​យ៉ាង​ជិត ។ ឱបអរ (ព. ប្រ.) រាប់​អាន​ឬ​ធ្វើ​បដិសណ្ឋារៈ​ដោយ​មាន​អំណរ​ក្រៃ​ពេក (ហាក់​ដូច​ជា​នឹង​ស្ទុះ​ទៅ​ឱប) ។ ឱបអរ​សាទរ រាប់​អាន​ដោយ​មាន​អំណរ​ក្រៃ​ពេក​ព្រម​ទាំង​មាន​សេចក្ដី​គោរព​ផង ។ ឱប​អសុភ (ព. ប្រ.) ឱប​ក្រសោប​មនុស្ស​អាក្រក់​ទុក​ជា​គ្នា; មិន​លះ​អំពើ​អាក្រក់​ចោល (ឱប​គំរង់) ។ ព. ពុ. ត្រេក​ត្រអាល​ភ្លេច​ខ្លួន​ទៅ​រក​រូប, សំឡេង, ក្លិន, រស, សម្ផស្ស ។ល។

  1. (ខ្នាត) ខ្នាតរង្វាស់ទំហំខ្មែរពីបុរាណ ដែលគិតជារង្វង់ ដោយយកដៃទាំងពីរព័ទ្ធ រួបចូលដិតដល់ទ្រូងដោយប្រទល់ចុងម្រាមដៃចង្អុលខ្មោច។ ឧ. ដើមឈើមួយឱប។