​សោតា

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

(បា.),(សំ.)(--តា ឬ ដា)(សោត; ស្រោតស៑) ខ្សែ​ទឹក ។ ព. ពុ. ឈ្មោះ​សោកុត្តរ​ធម៌​មួយ​គូ គឺ​មគ្គ​ផល​ជាដើម​ខ្សែ (ថ្នាក់​មគ្គ​ហៅ សោតា​មគ្គ ឬ សោតា​បត្តិ​មគ្គ, ថ្នាក់​ផល​ហៅ សោតា​ផល ឬ សោតា​បត្តិ​ផល) ។ សោតា​បន្ន (--ប័ន; បា. < សោត + អាបន្ន “បាន​លុះ, បាន​សម្រេច”) អរិយ​បុគ្គល​អ្នក​បាន​សម្រេច​លោកុត្តរ​ធម៌​ថ្នាក់​សោតា (បើ​ស្ត្រី​ជា សោតា​បន្នា) ។ល។