កល្យាណមិត្ត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សោមនស្ស

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យបាលី កល្យាណ+មិត្ត>កល្យាណមិត្ត

នាម[កែប្រែ]

កល្យាណមិត្ត

  1. មិត្ត​ល្អ, មិត្ត​ត្រឹម​ត្រូវ​ដែលបុគ្គល​គួរ​សេព​គប់ គួរ​រាប់​រក​យក​ជា​គ្នា ។

ន័យផ្ទុយ[កែប្រែ]

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  • វចនានុក្រមជួនណាត