ហាវ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ហាវ ១ (ម. ព. ហ័វ និង ហៅ ) ។

ហាវ • ហាវ ២ កិ. វិ. ភ្លាម ;​ រោល​ៗ : ឧស​ឆេះ​ហាវ​ៗ ឧស​ដែល​ដុត​ឆេះ​ភ្លាម​ៗ​អស់​ឬ​ឆេះ​រោល​ៗ ។ ន. ភាវៈ​ឬ​ដំណើរ​ឆាប់​ភ្លាម ;​ ស្របក់ : ភ្លើង​ឆេះ​ព្រៃ​តែ​មួយ​ហាវ​រលត់​អស់ ;​ ខឹង​តែ​មួយ​ហាវ​បាត់ (ខឹង​តែ​មួយ​ឆាវ​បាត់ ) ។

សូមមើលផងដែរ ហ័វ ហៅ