បាតុភូត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

[ប៉ាភូត] បាលី ( ន. ) (បាតុ + ភូត) ហេតុ​ដែល​កើត​មាន​ឡើង​យ៉ាង​ប្រាកដ​ជាក់​ស្ដែង ។ ហេតុ​ដែល​បណ្ដាល​ឡើង​ឯង​ៗ​ដោយ​ធម្មជាតិ ហើយ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចង់​មើល​ចង់​ត្រិះរិះ​ពិចារណា​មើល ដូច​ជា​ការ​កក្រើក​ផែន​ដី​ជាដើម; សត្វ, មនុស្ស​ឬ​វត្ថុ​ផ្សេង​ៗ​ដែល​មាន​អាការ​ណា​មួយ​ចម្លែក​អស្ចារ្យ​ខុស​ពី​ធម្មតា : ផ្កាយ​ដុះ​កន្ទុយ​ជា​បាតុភូតមួយ​ក្នុង​សកល​លោក ។ English: phenomenon. សូម​អាន​ពាក្យ អព្ភូតអភូត ភូត ផង ។