ភូត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ. បា. ( ន. ) អ្វី​ដែល​កើត​មាន​ហើយ; ទេវតា; សត្វ​លោក; ខ្មោច​បិសាច; បញ្ចក្ខន្ធ; ធាតុ​ទាំង​បួន; សេចក្ដី​ពិត ។ល។ : អាគម​ចង​ភូត ឬ--ចាប់​ភូត អាគម​ចង​ឬ​ចាប់​ខ្មោច​បិសាច ។ ពួក​ភូត ពួក​ទេវតា, ពួក​សត្វ​លោក ឬ​ពួក​ខ្មោច​បិសាច ។

( កិ. ) ពោល​ពាក្យ​មិន​ពិត, និយាយ​កុហក ។ គុ. ដែល​មិន​ពិត : ពាក្យ​ភូត ។ ភូត​ភរ ឬ ភរ​ភូត (ម. ព. ភរ) ។ សូម​អាន​ពាក្យ អព្ភូត អភូត ផង ។