សព្រហ្មចារី

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស័ប-ព្រៈ ហ្មៈចារ៉ី ឬ សៈព្រ័ម-ហ្មៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (សព្រហ្មចារិន៑) អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​ព្រហ្មចរិយ​ធម៌​ដូច​គ្នា; អ្នក​កាន់​ធម៌​ត្រូវ, អ្នក​រៀន​ផង​គ្នា ។ ព. ពុ. សំដៅ​ចំពោះ​បព្វជិត​ផង​គ្នា : ភិក្ខុ​សាមណេរ​គួរ​ទំនុក​បម្រុង​បព្វជិត​ជា​សព្រហ្មចារី​ដោយ​ចតុប្បច្ច័យ ។ ហៅ​គ្រហស្ថ​អ្នក​វៀរ​មេថុន​ធម្ម គឺ​អ្នក​កាន់​ឧបោសថ​សីល​ឬ​អ្នក​កាន់​អតិរេក​សីល​ផង​គ្នា​ក៏​បាន : ពួក​ឧបាសក​ជា​សព្រហ្មចារី ។ បើ​ស្ត្រី​ជា សព្រហ្មចារិនី