ហួត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ជ្រាប​បាត់​អស់, ជ្រាប​រីង​អស់ : ទឹក​ហួត​អស់ ។ គុ. ដែល​ឆាប់​ជ្រាប​ឬ​ឆាប់​រីង : ដី​នេះ​ច្រើន​ខ្សាច់​ឆាប់​ហួត​ទឹក​ណាស់ ។ ហួត​ហែង ហួត​ស្ងួត; រីង​ស្ងួត (ម. ព. ហែង ផង) ។