ចិត្ត

ដោយWiktionary

សំ. បា. ( ន. ) (mind, citta) ធម្មជាត​សម្រាប់​សន្សំ​អារម្មណ៍, សម្រាប់​គិត គឺ​វិញ្ញាណ : ចិត្ត​ត្រង់, ចិត្ត​វៀច; ចិត្ត​ល្អ, ចិត្ត​អាក្រក់ ។ល។

ចិត្ត ចិត-តៈ ឬ ចិត-ត្រៈ បា.; សំ. ( គុ. ឬ ន. ) (ចិត្ត; ចិត្រ) ដែល​គេ​វិចិត្ត​ហើយ, ដែល​គេ​ធ្វើ​ដោយ​ផ្ចិតផ្ចង់​រួច​ស្រេច​ហើយ (ម. ព. ពិចិត្ត ឬ វិចិត្រ ទៀត​ផង) ។ ច្រើន​ប្រើ​ជា គុ. ជាង; ផ្សំ​ជា​មួយ​នឹង​នាម​សព្ទ​ដទៃ​ឲ្យ​ជា​បទ​សមាស​បាន តាម​គួរ​ដល់​ការ​ប្រកប, ដូច​ជា ចិត្តកម្ម រូប​ភាព, រូប​ដែល​គេ​គូរ, ដែល​គេ​ឆ្លាក់, គំនូរ, ចម្លាក់...។ ចិត្តការ ឬ ចិត្រការ្យ (--កា) ឬ​ក៏ ចិត្រករ ជាង​គំនូរ, ជាង​លាប​ថ្នាំ​រំលេច​ព័ណ៌ ... (ស្ត្រី​ជា ចិត្តការិកា) ។ ចិត្ត​វិជ្ជា ឬ ចិត្រ​វិទ្យា វិជ្ជា ឬ​វិទ្យា​ខាង​ការ​វិចិត្រ ។ល។ល។ ចិត្រ