ជ្រុង

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ( ន. ) មុម, ទី​មាន​សណ្ឋាន​ជា​កែង : ជ្រុង​ផ្ទះ, ជ្រុង​ដី ។
  2. ចំណិត​ទ្រវែង : ឪឡឹក ១ ជ្រុង ។ ជ្រុងជ្រោយ ជ្រុង​ដែល​មាន​ជ្រោយ​លយ​ចេញ ។ មុខ​ជ្រុង មុខ​ដែល​ស្គម​ឡើង​ឆ្អឹង ។
  3. ភូមិនៃឃុំសារង្គ
  4. (គណិតវិទ្យា) side, côté បន្ទាត់ដែលខណ្ឌរូបប្លង់មួយ។
  5. ផ្ទៃដែលខណ្ឌរូបសូលីដមួយ។
  6. មុខ (សូលីដ)។
  7. ភូមិនៃឃុំកក់
  8. ភូមិនៃឃុំកិះចុង