តម្រួត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

តំ-រួត ( កិ. ) ដាក់ ១ ពី​លើ ១ ពី​ក្រោម​ឡើង​ទៅ, ដាក់​ត្រួត​បន្តុប​លើ​គ្នា : តម្រួត​ល្អី​លើ​គ្នា, តម្រួត​អក្សរ ។

( ន. ) អ្នក​ត្រួត; ពួក​ទាហាន​រក្សា​ព្រះ​អង្គ ១ ក្រុម ធ្វើ​រាជការ​តែ​ក្នុង​ព្រះ​រាជវាំង : ពួក​រាជ​តម្រួត, ក្រុម​តម្រួត ។