ប្រធាន

ដោយWiktionary

សំ.; បា. ( ន. ) (បធាន) មេ, អ្នក​ដែល​ជា​មេ​លើ​គេ, ដែល​ជា​ធំ​ជាង​គេ : ប្រធាន​រដ្ឋសភា, ប្រធាន​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ព្រះ​រាជាណាចក្រ; អ្នក​ណា​ជា​ប្រធាន​លើ​អស់​មនុស្ស​ទាំង​នេះ ? ។ ព. វ. ពាក្យ​ដែល​ជា​ធំ​ក្នុង​ការ​សម្រេច​អំពើ ដូច​ជា ស្មៀន សរសេរ សំបុត្រ; ស្មៀន ជា ប្រធាន, សរសេរ ជា កិរិយា, សំបុត្រ ជា អំពើ​ដែល​គេ​ត្រូវ​សរសេរ ។ គុ. ដែល​ខ្ពស់​បំផុត, ឧត្តម​ក្រៃលែង, ចម្បង ។ ន. ព្យាយាម, ការ​ខំ​ប្រឹងប្រែង ។ ព្រះ​ប្រធាន (ម. ព. ជីវ៍ “ព្រះ​ជីវ៍”) ។

  1. (វេយ្យាករណ៍) subject, sujet មុខងារនៃពាក្យក្នុងល្បះ/ប្រយោគដែលតាមធម្មតា ជាមុខងារនៃនាមសព្ទឬសព្វនាម (ទោល ឬ មានរណប) ឈមនឹងមុខងារនៃកិរិយាសព្ទ ហៅថា ប្រណាប់ប្រធាន/បម្រាប់ប្រធាន។

ឧទាហរណ៍: -មាន់រងាវ។ -មាន់ឈ្មោលរបស់ខ្ញុំកំពុងរងាវ។ -វាដាស់កសិករឱ្យក្រោកធ្វើការ។ នាមសព្ទទោលឬមានរណប មាន់. មាន់ឈ្មោលរបស់ខ្ញុំ និង សព្វនាម វា ជាប្រធាន។

  1. () subject, subjet មនុស្សណាម្នាក់ ក្រុមណាមួយដែលធ្វើអំពើតាមផ្លូវកាយ ឬតាមផ្លូវចិត្តទៅលើមនុស្សណាម្នាក់ ក្រុមណាមួយ ឬ លើអ្វីមួយ។ ឧ. សកម្មជន ឬ ក្រុមមនុស្សដែលកំពុងតាមដាន និងវាយតម្លៃអំពីស្ថានការណ៍សិទ្ធិមនុស្ស និងការអនុវត្តលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនៅកម្ពុជា គឺជាប្រធាន។