វេយ្យាករណ៍

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

បា.; សំ. ( ន. ) (វេយ្យាករណ; សំ. វៃយាករណ ឬ វ្យាករណ) ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាក់​ច្បាស់, ឲ្យ​ប្រាកដ; ការ​ពន្យល់; ពាក្យ​អធិប្បាយ; ពាក្យ​ដោះ​ស្រាយ; ពាក្យ​រាយ; ទំនាយ; ឈ្មោះ​អង្គ​នៃ​ពុទ្ធ​ភាសិត (បាលី​ភាសា ឮ) មួយ​យ៉ាង​ជា​ពាក្យ​រាយ (មិនមែន​គាថា, បាលី ជា​ពាក្យ​រាយ​នេះ​ហៅ​ វេយ្យាករណ​បាឋ វិញ​ក៏​បាន); គម្ពីរ​ប្រាប់​គោល​របស់​ភាសា, មូល​របស់​ភាសា: រៀន​វេយ្យាករណ៍, ចេះ​វេយ្យាករណ៍, អ្នក​វេយ្យាករណ៍ (ម. ព. ព្យាករណ៍ ផង) ។ វេយ្យាករណ​បណ្ឌិត (--កៈរ៉ៈណៈ--) អ្នក​ប្រាជ្ញ​ខាង​វេយ្យាករណ៍ (អ្នក​ប្រាជ្ញ​ចេះ​គោល​ឬ​មូល​របស់​ភាសា) ។ វៃយាករណ៍