សញ្ញា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស័ញ-ញ៉ា បា.; សំ. ( ន. ) (សំជ្ញា) សេចក្ដី​សម្គាល់, ការ​ចំណាំ, ការ​ចង​ចាំ​បាន : សញ្ញា​ជា​ធម្ម​ជាតិ​មួយ​ជា​ជំនួយ​ចិត្ត​ឲ្យ​ចំណាំ​អ្វី​ៗ​បាន ។ នាម, អសាធារណ​នាម : ក្រុង​ភ្នំពេញ, ក្រុង ជា​សញ្ញី ឬ​ជា​សាធារណ​នាម, ភ្នំពេញ ជា​សញ្ញា ឬ​ជា​អសាធារណ​នាម (ព. វ.) ។ ដំណើរ​សម្ដែង​អាការ​ជា​គ្រឿង​សម្គាល់​ឲ្យ​ដឹង​គ្នា : មិច​ភ្នែក​ឲ្យ​សញ្ញា​គ្នា ។ ខ្មែរ​ប្រើ​សំដៅ​សេចក្ដី​ថា “ការ​ធ្វើ​សេចក្ដី​ប្តេជ្ញា, ការ​សន្យា​គ្នា, ខ​សន្យា” ក៏​បាន : ធ្វើ​សញ្ញា​យល់​ព្រម​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក; សំបុត្រ​សញ្ញា ។ សញ្ញា​ខន្ធ ពួក​ឬ​កង​សញ្ញា​ដែល​រាប់​ថា​ជា​ខន្ធ​មួយ​ក្នុង​ខន្ធ​ទាំង ៥ (ព. អ.) ។ សញ្ញា​ចេតសិក សញ្ញា​ដែល​រាប់​ជា​ចេតសិក​មួយ​ក្នុង​ពួក​ចេតសិក ៥២ (ព. អ.) ។ សញ្ញា​និរោធ ដំណើរ​រលត់​សញ្ញា, សេចក្ដី​រលត់​ការ​ចង​ចាំ ។ សញ្ញា​ប័ដ (--បាត់) ដំបារ, ផ្ទាំង, បន្ទះ (ស្ពាន់, ឈើ ឬ​ប្រាក់, មាស,...) ដែល​មាន​អក្សរ​កត់​ត្រា​សេចក្ដី​ជា​គ្រឿង​សម្គាល់​មុខ​ការ​ឬ​សម្គាល់​ជា​ត្រា​តាំង ។ សញ្ញាបត្រ ឬ --ប័ត្រ (បាត់) ក្រដាស​កំណត់​ហេតុ​សម្គាល់​ចំណេះ​វិជ្ជា ចេញ​ជា​ត្រា​តាំង​ឲ្យ​ជា​ព័ស្តុតាង ដល់​អ្នក​រៀន​ដែល​ប្រឡង​ជាប់ មាន​អំណាច​ត្រូវ​ទទួល​យក (តាម​លក្ខណប្បញ្ញត្តិ) : សញ្ញា​បត្រ​ប្រថម​វិទ្យា, សញ្ញា​បត្រ​ឧត្តម​វិជ្ជា ។ សញ្ញា​វិបត្តិ (--បាត់) ការ​ភ្លាត់​សញ្ញា ។ សញ្ញា​វិបរិត ការ​ប្រែប្រួល​សញ្ញា ។ សញ្ញា​វិបរិត ដែរ (ម. ព. វិបល្លាស ផង) ។ សញ្ញា​វិមោក្ខ ការ​រួច​ឬ​ផុត​ចាក​សញ្ញា; ការ​រួច​ឬ​ផុត​ព្រោះ​សញ្ញា ។ សញ្ញា​វិសេស​នៈ (--សៈន៉ៈ) សព្ទ​ជា​វិសេសនៈ​របស់​អសាធារណ​នាម (ព. វ.) ។ល។

  1. (ភាសាកម្មវិធី)character, caractère តួអក្សរ លេខ ឬ និមិត្តសញ្ញាប្រើក្នុងកុំព្យូទ័រ ហើយមានទំហំ ១ បៃ។