ស្រែ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ( ន. ) ទី​ដី​ដែល​កើត​ពី​គាស់​រាន​ជា​ទំនាប​លើក​ភ្លឺ​ព័ទ្ធ​រាំង​ទឹក សម្រាប់​ស្ទូង​ឬ​ព្រោះ​ស្រូវ ។ ស្រែ​ជើង​ស្រុក ស្រែ​ក្បែរ​ភូមិ​លំនៅ ។ ស្រែ​បុណ្យ (ព. ប្រ.) បដិគ្គាហក​បុគ្គល​ដែល​ញ៉ាំង​ទាយក​ទាយិកា​ឲ្យ​បាន​បុណ្យ​ច្រើន (បុញ្ញក្ខេត្ត) : មាតា​បិតា​ជា​ស្រែ​បុណ្យ​នៃ​បុត្រ​ធីតា, ព្រះ​ពុទ្ធ​ព្រះ​អរហន្ត​ជា​ស្រែ​បុណ្យ​ដ៏​ឧត្តម​នៃ​សត្វ​លោក, ជីដូន​ជីតា​ជា​ស្រែ​បុណ្យ​នៃ​ជនានុជន មាន​វ័យ​ក្មេង​ជាង, ស្មូម​យាចក​អ្នក​កម្សត់​ទុគ៌ត ជា​ស្រែ​បុណ្យ​សាធារណៈ​នៃ​ជនានុជន​ទួទៅ ។ ស្រែ​ប្រាំង ស្រែ​សម្រាប់​ស្ទូង​ស្រូវ​ក្នុង​រដូវ​ប្រាំង ។ ស្រែ​ពង្រោះ ស្រែ​សម្រាប់​ព្រោះ​ស្រូវ ។ ស្រែ​វស្សា ស្រែ​សម្រាប់​ធ្វើ​ស្រូវ​ក្នុង​រដូវ​វស្សា ។ ស្រែ​អំបិល ទី​ដែល​ទប់​ខាំង​ទឹក​ប្រៃ​ឲ្យ​ខះ​ជា​អំបិល ។ល។ ភាសិត​បុរាណ​ថា ធ្វើ​ស្រែ​នឹង​ទឹក ធ្វើ​សឹក​នឹង​បាយ ។
  2. ( គុ. ) ដែល​ស្រវាំង​ដោយ​អត់​ងងុយ​ហួស​ពេក​ជាដើម : ភ្នែក​ស្រែ ឬ ស្រែ​ភ្នែក ។
  3. ឈ្លើង ដែលរស់នៅក្នុងស្រែ ច្រើនហៅថា ឈ្លើងស្រែ ។
  4. ភូមិនៃឃុំសាលាវិស័យ
  5. ភូមិនៃសង្កាត់ត្រើយកោះ
  6. ភូមិនៃឃុំរំដោះស្រែ
  7. ភូមិនៃឃុំរៀបរយ