អគ្និ

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ័ក-គ្និ សំ.; បា. ( ន. ) (អគ្គិ) ភ្លើង (ប្រើ​ក្លាយ​ជា អគ្នី ក៏​មាន) ។ អគ្និ​ក្រីឌា ដូច​គ្នា​នឹង អគ្គិ​កីឡា (ម. ព. នេះ​ក្នុង​ពាក្យ អគ្គិ) ។ អគ្និ​ជ្វាលា ដូច​គ្នា​នឹង អគ្គិជ្ជាលា (ម. ព. នេះ​ក្នុង​ពាក្យ អគ្គិ) ។ អគ្និ​ទិស (សំ. --ទិឝ) : ទិស​នៃ​អគ្និ​ទេព (ទិស​អាគ្នេយ៍) ។ អគ្និ​ទេព : ទេវតា​ឈ្មោះ​អគ្និ (តាម​លទ្ធិ​ព្រាហ្មណ៍) ។ អគ្និ​ប្រស្រ្ត (--ប្រ័ស) : ថ្ម​ដែក​ភ្លើង ។ អគ្និ​មណី (--មៈនី; សំ. --មណិ) : កែវ​កើត​ពន្លឺ​ភ្លើង; កែវ​មណី​ជោតិ​រស (សន្មត​ប្រើ​តាម​សម័យ​និយម, ហៅ​កែវ​អំពូល​អគ្គិសនី​ឬ​កែវ​ឆ្លុះ (ពិល) ថា អគ្និ​មណី ឬ អគ្គិ​មណី ក៏​គួរ) ។ អគ្និ​វាណ : កូន​សរ​ដែល​ក្ដៅ ឬ ភ្លឺ​ព្រោង​ដូច​ជា​ភ្លើង; គ្រាប់​កាំភ្លើង​ដែល​បែក​ផ្ទុះ​ចេញ​ជា​ភ្លើង (ហៅ​គ្រាប់​ផ្ទុះ ឬ គ្រាប់​បែក​ក្នុង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​ថា អគ្និ​វាណ ក៏​គួរ) ។ អគ្និ​សិខា (សំ. --ឝខ, ឝិខា) ដូច​គ្នា​នឹង អគ្គិ​សិខា (មើល​ក្នុង​ពាក្យ អគ្គិ) ។ អគ្និ​ហោត្រ : ការ​សាច​ទឹក​ដោះ​ថ្លា​បូជា​ភ្លើង; វត្ថុ​ដ៏​ឧត្ដម​សម្រាប់​បូជា​ភ្លើង (តាម​លទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ។ល។