កណ្ដាប់ស្រែង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សូមជួយដាក់រូប។

ខ្មែរ[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ កណ្ដាប់ +​ ស្រែង> កណ្ដាប់ស្រែង។

នាម[កែប្រែ]

កណ្ដាប់ស្រែង (kândabsrêng)

  1. ស្រែងដែល​ឡើង​ជារង្វង់ៗ។
    ខ្លួនឯងឡើង​ឡើង​កណ្ដាប់ស្រែង

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

មើលពាក្យ[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  • វចនានុក្រមជួន-ណាត។