កណ្ដាប់

សូមជួយដាក់សំឡេង។

ខ្មែរ

ការបញ្ចេញសំឡេង

• អក្សរសព្ទខ្មែរ: /កន់'ដាប់/
• អក្សរសព្ទឡាតាំង: /kânn'dăb/
• អ.ស.អ.: /kɑnn'dab/

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីពាក្យ ក្ដាប់ > ក + -ណ- + ្ដាប់> កណ្ដាប់។ (ផ្នត់ជែក)

• ពាក្យខ្សែស្រឡាយ: ក្ដាប់ ក្រម៉ាប់ ក្រចាប់ ខាប់ ខ្នាប់ ខ្មាប់ ខ្វាប់ ចាប់ ចំណាប់ ចំបាប់ ច្បាប់ ឆ្នាប់ ដាប់ តាប់ បង្ហាប់ ប្រចាប់ ប្រដាប់ ប្លាប់ ផ្លាប់ ម៉ាប់ រណ្ដាប់ វ៉ាប់ សម្រាប់ ស្នាប់ ស្រាប់ ហាប់។

នាម

1. បាច់។

   ស្រូវ ឬ ស្មៅ ១ កណ្ដាប់។

2. វ័ណ្ឌ, រង្វង់។
3. ការក្ដាប់នៃដៃ រឺ សភាពក្ដាប់នៃដៃ។

បច្ចេកសព្ទដកស្រង់

• កណ្ដាប់ចក្រវាល
• កណ្ដាប់​ចង្អេរ
• កណ្ដាប់ដៃ
• កណ្ដាប់ស្រែង
• ភ្នេនកណ្ដាប់

បច្ចេកសព្ទទាក់ទង

• ក្ដាប់

បំណកប្រែ

បាច់

អង់គ្លេស : sheaf (ឝ៊ិផ្វ), bundle (បាន់ដល), bunch (បាន់ឆ៍); handful (ហ៊ែនដ៍ភ្វូល), fist (ភ្វីស្ថ៍), fistful (ភ្វីស្ថ៍ភ្វូល); grasp (ហ៊្គ្រែស្ផ៍)

វ័ណ្ឌ, រង្វង់

អង់គ្លេស : edge (អិជ), rim (រិម); edging (អិឌ្ជីង); border (បដ្ដឺរ)

សភាពក្ដាប់នៃដៃ

[[]] :

នាមរនាប់

1. នាមយកទៅរាប់បាច់ស្រូវ។

   ស្រូវមួយកណ្ដាប់។

បំណកប្រែ

នាមរាប់បាច់ស្រូវ

[[]] :

ឯកសារយោង

• វចនានុក្រមជួន-ណាត។
• ។