កន្ទុយ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សូមដាក់សំឡេង ៕

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង[កែប្រែ]

កន់-ទុយ[kɑntuy]

នាម[កែប្រែ]

កន្ទុយ

  1. អវយវៈ​របស់​សត្វ​ដែល​មាន​ត​ពី​ទី​បំផុត​ឆ្អឹងខ្នង មាន​សណ្ឋាន​ទីទៃ​ៗ​ពី​គ្នា តាម​គួរ​ដល់​ធម្មតា​របស់​សត្វ
    កន្ទុយ​គោ, កន្ទុយ​ក្ងោក,...។
  2. ក្រៅ​អំពី​អវយវៈ​របស់​សត្វ ក៏​ហៅ កន្ទុយ សំដៅលើអ្វីៗដែលមានរាងដូចកន្ទុយ រឺនៅខាងចុងនៃវត្ថុអ្វីមួយ។
    កន្ទុយភ្នែក, ផ្កាយ​ដុះ​កន្ទុយ
  3. នាមរនាប់ សម្រាប់រាប់ចំនួនត្រីដែលគេទិញពីផ្សារ។
    ត្រី​ងៀត​មួយ​កន្ទុយ ។

កន្សោម និងពាក្យទាក់ទង[កែប្រែ]

  1. ឆ្កែកន្ទុយខ្វៀន
  2. ឈរបន្តកន្ទុយ
  3. ដងកន្ទុយ
  4. ដែកឆាបកន្ទុយកណ្ដុរ
  5. ដាច់កន្ទុយពស់
  6. ដាច់ក្បាលដាច់កន្ទុយ
  • ខឹងដាច់ក្បាលដាច់កន្ទុយ
  1. ទុកកន្ទុយសំឡេង
  2. ធ្វើកន្ទុយ
  3. បក់កន្ទុយ
  4. ផ្កាយដុះកន្ទុយ
  5. មេសណ្ដូកកន្ទុយកី
  6. រំសាយកន្ទុយ
  7. សក់កន្ទុយ
  8. សត្វកន្ទុយព្រែក
  9. ស្រូវទើបកន្ទុយមាន់
  10. ស្លាប់ក្រោមកន្ទុយក្បិន
  11. ស្លាធម៌កន្ទុយប្រើស