កំពូល

សូមដាក់សំឡេង។

ខ្មែរ

ការបញ្ចេញសំឡេង

• អក្សរសព្ទខ្មែរ: /កំ'ពូល/
• អក្សរសព្ទឡាតាំង: /kàm-poul/
• អ.ស.អ.: /kɑmm'puːl/

នាម

កំពូល (kâmpul)

1. ចុង​បំផុត​ខាង​លើ។

   កំពូល​ភ្នំ, កំពូល​ចេតិយ។

   កំពូល​នគរ ឬ​កំពូល​រាស្រ្ត។

   កំពូល​ស្រី។

2. (ធរណីមាត្រ) ចំណុចប្រសព្វណាមួយនៃជ្រុងពីររបស់ពហុកោណ ឬ របស់ផ្ទៃខាងនៃវត្ថុរឹងដែលឈមទៅនឹងបាតតាមទិសដៅដែលបានឱ្យ។

   កំពូលអេលីប។

   កំពូលប៉ារ៉ាបូល។

   កំពូលត្រីកោណ។

ពាក្យទាក់ទង

• កំពូលចុងដួច
• កំពូលដួងចិត្ត
• កំពូលនគរ
• កំពូលភ្នំ
• កំពូលមនុស្ស
• កំពូលរាស្ត្រ
• កំពូលស្រី
• កំពូលអាចម៍
• ជាកំពូល
• ដ៏កំពូល
• តុលាកំពូល
• តុលាការប្រជាជនកំពូល
• បារាំកំពូល
• មុខកំពូល
• លើកំពូល
• សន្និសីទកំពូល

បំណកប្រែ

១.ចុង​បំផុត​ខាង​លើ

[[]] :

២.ចំណុចប្រសព្វណាមួយនៃជ្រុងពីររបស់ពហុកោណ ឬ របស់ផ្ទៃខាងនៃវត្ថុរឹង

[[]] : vertex sommet

ឯកសារយោង

• វចនានុក្រមជួនណាត