អព្យយៈ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំលេង[កែប្រែ]

អក្ខរាវិរុទ្ធ អព្យយៈ
ʼb̥yy`
មូលសទ្ទ អ័ប-ព្យៈ-យៈ
ʼ˘p-b̥y`-y`
ឡាតាំងយានកម្ម ʼappyĕəʼyĕəʼ
អ.ស.អ. (បមាណីយ) គន្លឹះ /ʔap.pʰjĕəʔ.jĕəʔ/

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីភាសាបាលី អព្យយ និងភាសាសំស្ក្រឹត अव्यय (អវ្យយ)

ទម្រង់សរសេរឆ្លាស់[កែប្រែ]

នាម[កែប្រែ]

អព្យយៈ

  1. (វេយ្យាករណ៍) សព្ទដែលមិនវិនាស គឺមិនប្រែប្រួល, មិនប្រែចាកភាពដើម (និបាតសព្ទ, ឧបសគ្គសព្ទ និងពួកបច្ច័យដែលហៅថាអព្យយបច្ច័យ ជាអលិង្គសម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាបាលីនិងសំស្ក្រឹត)។