សំស្ក្រឹត

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សូមដាក់សំឡេង។

Wikipedia-logo.png
វិគីភីឌាមានអត្ថបទអំពីៈ

វិគីភីឌា

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ ខ្មែរបុរាណ សង្សក្រឹត, សំស្ក្រឹត, ក្លិង្គ សំស្ក្ឫត, បាលី សក្កដ (សំស្ក្ឫត សម្រិតសម្រាំង, ភាសា​សម្រាំង”, ឫ> រឹ)

នាម[កែប្រែ]

សំស្ក្រឹត (sâmsâkrœ̆t)

  1. ឈ្មោះ​ភាសា​ដើម​ដំបូង​បំផុត​របស់​ពួក​ហិណ្ឌូ; លុះ​ចំណេរ​កាល​ត​ៗ​មក​ដរាប​ដល់​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ សំស្រ្កឹត​ក្លាយ​ជា​មត​ភាសា (ភាសា​ស្លាប់) ព្រោះ​មិន​មាន​ជន​ជាតិ​ណា​មួយ​ប្រើ​ជា​សម្ដី​សម្រាប់​ជាតិ​របស់​ខ្លួន​ដោយ​គ្រប់​គ្រាន់​ឡើយ (ប្រើ​ខ្លះ​បន្តិចបន្តួច), គ្រាន់​តែ​ទុក​ជា​មូល​ភាសា​ឬ​ប្រើ​កត់ត្រា​គម្ពីរ​ក្បួន​ច្បាប់​ប៉ុណ្ណោះ ដ្បិត​ភាសា​នេះ​មាន​របៀប​វេយ្យាករណ៍​ទៀងទាត់​ល្អ​ណាស់ : ភាសា​សំស្រ្កឹត​ទុក​ដូច​ជា​មាតា​ឬ​បង​បង្កើត​នៃ​បាលី​ភាសា​របៀប​វេយ្យាករណ៍​ភាសា​បាលី​ប្រើ​អនុលោម​តាម​សំស្រ្កឹត​ស្ទើរ​តែ​ទាំងអស់។

ពាក្យទាក់ទង[កែប្រែ]

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

សូមមើលផងដែរ[កែប្រែ]

តំណខាងក្រៅ[កែប្រែ]