សៀង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស. ល. ( ន. ) (សើ្យង, ស្យង អ. ថ. ស៎ៀង ) សំឡេង; (រ. ស.) : ព្រះ​សូរ​សៀង (ម. ព. សូរ គុ.) ។

( ន. ) ឈ្មោះ​សណ្ដែក​មួយ​ប្រភេទ ប្រើ​គ្រាប់​ធ្វើ​ជ្រក់​ខាប់ : សណ្ដែក​សៀង ។ គ្រាប់​សណ្ដែក​នុះ​ឯង​ដែល​ជ្រក់​ផ្អាប់​ខាប់ ក៏​ហៅ សៀង ដែរ ។