កកិល

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សូមជួយដាក់សំឡេងផង។

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ កិល > ក- + កិល > កកិល។ (ផ្នត់ដើម)

កិរិយាសព្ទ[កែប្រែ]

កកិល (kâkĕl)

  1. ទៅ​ដោយគូទពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយទៀត។​
    មនុស្ស​ខ្វិន​កកិល​ដូច​កូន​ក្មេង។

បច្ចេកសព្ទទាក់ទង[កែប្រែ]

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. វចនានុក្រមខ្មែរសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន-ណាត