ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ព្យញ្ជនៈ​ទី ៥ ក្នុង​វគ្គទី ២ ជា​សកដ្ឋាន​នាសិកដ្ឋានជៈ មាន​សំឡេង​កើត​ក្នុង​ឋាន ២ គឺ ពិតាន​និង​ច្រមុះ ។ ញ នេះ ខ្មែរ​ប្រើ​បាន​សំឡេង ២ គឺ ជា​ឃោសៈ​ក៏​បាន ជា​អឃោសៈ​ក៏​បាន ដូច​ជា ញក, ញាតិ, ញៀត ជាដើម ជា​ឃោសៈ; ញ៉ម, ញ៉ាម, ញ៉ាំង, ញ៉េះ, ញ៉ោះ ជាដើម ជា​អឃោសៈ; កញ្ញា, សញ្ញា (--ក័ញ-ញ៉ា, ស័ញ-ញ៉ា) ជាដើម ជា​អឃោសៈ។ កាល​បើ​មាន​អក្សរ​តួ​ដទៃ​រៀង​ពី​ខាង​ដើម ត្រូវ​តែ​តម្រួត​តួ​ឯង​ជា ញ្ញ ខាន​ពុំ​បាន ដូច​ជា កញ្ញា, សញ្ញា, បញ្ញា, វិញ្ញាណ ។ល។
  2. ( ន. ) ឈ្មោះ​ឈើ​មាន​ផ្លែ​ប្រើ​ជា​ថ្នាំ​ឬ​ជា​អាហារ ស្លឹក​ក៏​ប្រើ​​ជា​អាហារ​បាន; ញ​មាន​ពីរ​ប្រភេទ​គឺ ញ​ស្រុក មួយ, ញ​ព្រៃ មួយ; ញ​ព្រៃ​នឹង​ប្រើ​ផ្លែ​ឬ​ស្លឹក​ជា​អាហារ​ពុំ​បាន​ទេ ។
  3. ( គុ. ) ដែល​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​ផ្លែ ញ ដោះ​ញ, ស្ត្រី​ដោះ​ញ (ប្រើ​ចំពោះ​តែ​ដោះ​ស្រ្តី) ។ Nhor