ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព្យពា្ជនៈ​ទី ១ ក្នុង​វគ្គ​ទី ២ ជា​តាលុជៈ មាន​សំឡេង​ត្រង់​ពិតាន គឺ​ត្រង់​ក្រអូម​មាត់ ជា​សិថិល-អឃោសៈ, សំ. បា. មាន​សូរ​ថា ចៈ ។

( កិ. ) ពុះ​ឈើ​បំបែក​ជា​ពីរ​ដោយ​ដឹង​ភ្លុក : មនុស្ស​ក្នុង​ជាន់​បុរាណ​ច្រើន​ច​ឈើ​ធ្វើ​ជា​ក្ដារ​ក្រាល ព្រោះ​ក្នុង​សម័យ​នោះ​មាន​តែ​ដឹង​មិន​ទាន់​មាន​រណារ ។

ស. ( ន. ) (ច្ច អ. ថ. ច) ស្បៃ​ហ្នាំង គឺ​ស្បៃ​ស​ដែល​គេ​ត្រដាង​បញ្ចាំង​ស្រមោល​រូប​ស្បែក​ដាប់​រំហោក : ចហ្នាំង ឬ ចណាំង សំពត់​ស​ដែល​សម្រាប់​បញ្ចាំង​ភាពយន្ត​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​ក៏​គឺ ច នុះ​ឯង (ម. ព. ណាំង, ហ្នាំង ផង)។

យ ( ន. ) (ឆ្កែ) ឈ្មោះ​ឆ្នាំ​ទី ១១ (សុនខ) : ឆ្នាំ ច ។

English Romanization: Ch Pali Romanization: C

  1. ត្យ សំស្ក្រឹត