កកិត

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សូមជួយដាក់សំឡេងផង ។

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ កិត> ក- + កិត > កកិត។ (ផ្នត់ដើម)

កិរិយាសព្ទ[កែប្រែ]

កកិត (kâkĕt)

  1. ពាល់, ដដុស, ឬប៉ះយ៉ាងស្រាលដុសរឿយៗ។
    អង្គធាតុពីរកកិតគ្នា។

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

គុណនាម[កែប្រែ]

កកិត (kâkĕt)

  1. ដែលកិតៗ ដែលជិតដល់

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

បច្ចេកសព្ទទាក់ទង[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. វចនានុក្រមខ្មែរសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត
  2. វចនានុក្រមខ្មែរ អង់គ្លេស